Po prostu matka

Jeżeli w kogoś wierzyć, to w nią. I kochać, od narodzin aż po rozstanie śmierci nią także. Jeżeli komuś ufać, to tylko najbliższej Ci kobiecie. Nikt i nic nie daje tyle drugiemu człowiekowi, co mama. Bo wiara w nią, miłość do niej i miłość otrzymana od niej są wszystkim tego świata. Nawet czasami nagana w Jej ustach zabrzmi jak zwykłe: wróć, nie jest przecież za późno… Można wiele napisać o tych najpiękniejszych i najmądrzejszych kobietach świata. Można ubrać je w peany, okrzyki zachwytu i… i czasami złości. A one po prostu są z nami. Już od chwili poczęcia dzielą się całą sobą z nowym życiem, a później siłą spokojnej miłości wychowują, wspierają, kochają.

Mamo, bądź zawsze. Wiem, że to niemożliwe, ale… ale bądź. Bo przecież nawet jeśli cię zabraknie, to Twój duch, pamięć i wspomnienie zostaną ze mną do końca.

Tittan, Carewell i Fundacja Ludzie Jesieni

Od jakiegoś czasu informujemy Państwa o naszym udziale w interregionalnym projekcie Tittan, a konkretnie w Carewell. Możecie Państwo zapoznać się z naszymi artykułami tutaj i tutaj. W pewien sposób przybliżają ideę teleopieki geriatrycznej w znaczeniu międzynarodowym. Dzisiaj Fundacja Ludzie Jesieni jest jedną z cegiełek Carewell na terenie Dolnego Śląska. Czytaj dalej

Jak daleko, jak blisko…

Dzisiaj wpis związany co prawda z działalnością Fundacji Ludzie Jesieni, ale odbiegający meteorytyką od dotychczasowych. To opis zdarzenia, jakie przytrafiło się mnie. I pewnie wielu z Państwa, niekoniecznie w opisywanym poniżej miejscu czy czasie. To kilkadziesiąt minut z życia człowieka. Minut? Obrazków właściwie. Chwil. Smutnych i niestety – odstręczających. Czytaj dalej

Najnowsza inicjatywa Fundacji! Wpisz się na TAK!!!

Wzmiankujemy o niej na naszej stronie WRP. Ale dzisiaj szerzej chcemy powiedzieć kilka słów o najnowszym projekcie Fundacji Ludzie Jesieni. Projekcie, który według naszego rozeznania jest unikatowym na terenie Dolnego Śląska, a może nawet na terenie Polski. O projekcie wzbudzania świadomości społecznej w walce z tlenkiem węgla typu II. Z czadem. Nasza inicjatywa wpisuje się doskonale w alert antysmogowy. Czytaj dalej

VI Powiatowe Forum Organizacji Pozarządowych w Wilczynie

W pierwszy kalendarzowy dzień zimy, 21 grudnia 2016 roku, w Wilczyńskiej świetlicy, odbyło się już VI Powiatowe Forum Organizacji Pozarządowych – „Aktywne i świadome organizacje pozarządowe kreatorem nowoczesnego społeczeństwa”. Czytaj dalej

Listopad ‚2016 już za nami. Podsumowanie

Styczeń 2016Listopad najczęściej kojarzy się z okresem zadumy o naszych bliskich i znajomych, o tych którzy już odeszli. W Fundacji Ludzie Jesieni myślimy bliskich codziennie potrzebujących pomocy i wsparcia w ratowaniu zdrowia i życia. Nie dzisiaj. Nie jutro. Zawsze. Czytaj dalej

Dzielenie się sobą jest sensem istnienia każdego z nas

Ku DobremuMózg to miejsce, gdzie powstają myśli. Mózg to miejsce, gdzie powstaje ekspresja. Pragnienia, plany działania. Czym więc jest ludzkie ciało? Jest tym, co pozwala wyrazić myśli i ekspresje, zrealizować plany i spełnić marzenia. Ale ludzkie ciało bywa zawodne. Bywa, że choruje. Że nie pozwala na to, czego chcemy. Blokuje nas. Potrafi powalić na ziemię lub sparaliżować, czy w inny sposób odmówić posłuszeństwa. Nieważne czy jesteśmy dzisiaj zdrowi, czy od urodzenia z niepełnosprawnością. Czujemy kiedy boli. Śmiejemy się, kiedy jest wesoło. I płaczemy w smutku. Czytaj dalej

Od rozpoznania do śmierci mija najwyżej 10 lat

Babcia MariaObiecałem Państwu artykuł o jednej z najpodstępniejszych chorób świata. Tylko w Polsce choruje na nią 350 tysięcy osób. Wszystkie umrą. Niektóre będą trwać w postępującym obezwładnieniu kilka lat. Inne do dziesięciu. Część umrze we własnym łóżku, część w domach opieki lub innych tego typu ośrodkach. Ostatnie stadium choroby jest najstraszniejsze. Ale nie dla cierpiącego. Jest straszne dla bliskich. Czytaj dalej

Czas zadumy

Świeca 1Rozpoczął się czas zadumy. Dni, które spędzamy myślami z najbliższymi. Dni, które odciskają się piętnem czasu przeszłego. Bo każdy z nas posiada tych, o których pamięć trwa w sercach niczym melodia wspomnień. I obojętne czy to są najbliżsi, czy tylko sąsiedzi, czy po prostu ludzie, których kiedyś, w naszej drodze ku nieuchronnemu końcowi spotkaliśmy. Zapalając 1 i 2  listopada symboliczną lampkę na grobach drogich nam osób, połączmy się myślami także z tymi, którzy giną na całym świecie. Choroby, wojny, wypadki. Taki jest los. Takie jest życie, choć to mocno wyświechtane frazesy. I wobec tego właśnie życia wszyscy dzisiaj jesteśmy równi.